Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

FUNGUS

Overzicht | Biografie | Discografie | Foto's | Audio/Video

Bij Toppop

Periode

1972 - 1978

Genre

folkrock, Nederlandstalig

Fungus

De eerste en belangrijkste folkrockgroep van Nederland speelt medio jaren zeventig een voortrekkersrol binnen de vaderlandse volksmuziek. Hoewel Fungus Engelstalig begint (en zo ook eindigt) ligt het belang van de groep in haar moderne vertolkingen van historisch liedjesrepertoire uit de Nederlanden, wat Fungus bescheiden internationale erkenning oplevert.
Volledige biografie...

Bezetting

Koos Pakvis   basgitaar, zang
Kees Maat   accordeon, orgel, piano, zang
Bob Dekenga   accordeon, gitaar, toetsinstrumenten, zang
Louis Debij   drums, percussie

Overige muzikanten

Jack van den Blink   drums
Rens van der Zalm   doedelzak, gitaar, mandoline, viool
Arie van der Graaf   gitaar
Fred Piek   gitaar, zang
Sido Martens   gitaar, zang

Genoemd in de biografie van

1974   Fred Piek
1974   Sido Martens
1975   Sido Martens
Meer resultaten... Minder resultaten

Biografie Fungus

De eerste en belangrijkste folkrockgroep van Nederland speelt medio jaren zeventig een voortrekkersrol binnen de vaderlandse volksmuziek. Hoewel Fungus Engelstalig begint (en zo ook eindigt) ligt het belang van de groep in haar moderne vertolkingen van historisch liedjesrepertoire uit de Nederlanden, wat Fungus bescheiden internationale erkenning oplevert.

1972

In februari wordt Fungus te Vlaardingen opgericht. De band bestaat uit oprichters Fred Piek en Bob Dekenga en de iets later toegetreden accordeonist/toetsenist Kees Maat. Aanvankelijk leggen zij zich toe op het uitvoeren van Engelse en Schotse folk.

1973

Bob Dekenga verlaat de groep om te gaan studeren en wordt opgevolgd door de uit Farmers Union en Hello afkomstige Sido Martens; ook bassist Koos Pakvis treedt tot de gelederen van Fungus toe. De single Farewell To Tarwathie komt uit.

Farmers Union Sido Martens

1974

Bij Toppop Ondanks het folk-vriendelijke klimaat van de jaren zestig en zeventig staat de Nederlandse folk nog in de kinderschoenen. De toenemende belangstelling voor vaderlandse muzikale roots is uiterst puristisch georiënteerd, terwijl de meer progressieve folk-muzikanten hun inspiratie ontlenen aan Angelsaksische voorbeelden (Bob Dylan, Joan Baez) en aan Nederlandse tradities geen boodschap hebben. In 1974 is Fungus de eerste band die Nederlandse volksmuziek en folkrock samenbrengt. De titelloze debuut-LP, die naast Nederlandse traditionals nog voor de helft Brits materiaal bevat, wordt Fungus’ meest succesvolle plaat, vooral dankzij de hitsingle Kaapren varen. Van het debuutalbum worden in 1974 circa 18.000 exemplaren verkocht. Louis Debij (ex-Casey & Pressure Group), die als studiodrummer aan het album meewerkte, treedt tot de band toe. Fungus staat als enige Nederlandse groep op het Pinkpop Festival en er wordt succesvol getourd door België, Duitsland, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk. Tijdens deze tournees wordt Debij tijdelijk vervangen door drummer Jack van den Blink. Aan het einde van het jaar verschijnt de kerstsingle Merry Christmas/Christmas Song, waarvan de A-kant door de George Baker Selection verzorgd wordt. Bob Dekenga keert terug als vervanger van toetsenist Kees Maat, die Fungus verruilt voor Electric Tear.

Casey & The Pressure Group George Baker

1975

Het onstuimige succes van 1974 wordt niet meer geëvenaard. Het evenwichtige tweede album Lief Ende Leid bevat uitsluitend (rock-) bewerkingen van Nederlandse traditionals: het geheel van danswijsjes, boertige rijmen, hartverscheurende volksballaden en stoere zeemansliederen vormt als het ware een historische kostuumfilm waarin de Nederlanden van vóór de Industriële Revolutie worden opgeroepen. Maar hoewel Lief Ende Leid in artistiek opzicht interessanter is dan het debuut, brengt het commercieel veel minder teweeg. De single Een Boer Ging Naar De Wei komt niet verder dan de tipparade. Halverwege de opnames verlaat Martens de groep voor een solo-carrière; zijn plaats wordt ingenomen door Rens van der Zalm (ex-Liscarrol en Bill Brooker’s Jugband), die behalve electrische gitaar ook volksmuziekinstrumenten als mandoline, doedelzak en fiddle inbrengt en daarmee de plaat van een meer ‘authentiek’ sausje voorziet.

1976

Na de opnames voor het derde album Van De Kiel Naar Vlaring verlaat mede-oprichter Dekenga Fungus voor de tweede keer, ditmaal om zijn eigen groep Zufalo te formeren.

1977

Een minder succesvol Van De Kiel Naar Vlaring en een veranderend muzikaal klimaat nopen de groepsleden ertoe naar nieuwe wegen te zoeken. De terugkeer naar het lichtere Engelstalige folkrepertoire uit de beginjaren resulteert in de teleurstellende LP Mush-rooms. Gitarist op deze plaat is Arie van der Graaf, die evenwel de groep vrijwel direct weer verlaat.

Arie van der Graaf

1978

Wanneer Debij overstapt naar Navel bestaat Fungus alleen nog uit Piek, Pakvis en Van der Zalm. De drie volhouders proberen het nog een tijdje als akoestisch trio, maar het poppubliek laat het afweten en van het traditionele folkcircuit is Fungus inmiddels vervreemd. Aan het einde van het jaar besluiten Piek, Pakvis en Van der Zalm Fungus op te heffen.

1979

Het redelijk geslaagde afscheidsalbum De Kaarten Zijn Geschud bevat evenals de LP Fungus uit ’72 zowel Brits als Hollands repertoire en wederom zijn de Nederlandstalige songs de sterkste; de aanstekelijke single De Moord Te Raamsdonk blijkt echter niets teweeg te brengen in het punktijdperk. Van der Zalm voegt zich bij Fungus’ meer puristische navolger Wolverlei, terwijl Piek met contrabassist Wim Kerkhof het gelegenheids-duo Amazing Stroopwafels in het leven roept, waarmee hij de half Engels-, half Nederlandstalige hybride van Fungus continueert tot zijn vertrek bij die groep in ’83.

The Amazing Stroopwafels Wolverlei

1981

Fred Piek brengt de soloplaat Fred Piek uit met teksten van Lennaert Nijgh.

Lennaert Nijgh

1984

In oktober geeft Fungus een eenmalig reünieconcert in Zaandam.

1985 - 1989

Enkele jaren daarna duiken Piek en Van der Zalm naast Joost Belinfante (ex-Doe Maar) in het folky project Trio Magnifique op, dat echter snel weer van de aardbodem verdwijnt. Meer succesvol is het cabareteske trio Drie Heren, waarvan behalve Piek en Belinfante ook Friedrich Hlawatsch (alias Frits van Doorninck, ex-Slumberland Band) deel uitmaakt; in 1984 brengen zij het niet onaardige album Ik Zag Drie Heren uit. In 1989 verschijnt Soms Een Moment, het tweede solo-album van Fred Piek.

Doe Maar Frits van Doorninck Joost Belinfante

1997

Op Piek’s derde solo-album Vroeger Is Terug staan nieuwe versies van Fungus-successen als Kaapren Varen. Hij wordt hierop begeleid door Walter Kuipers.

Walter Kuipers

1999

Platenmaatschappij EMI kondigt aan de Fungus-elpees op cd uit te brengen.

2000

In april verschijnt de dubbel cd The Fungus Collection met daarop de vier albums van Fungus en alle singles. Fungus gaat weer optreden.

Discografie Fungus

In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Meerdere uitgaven binnen hetzelfde jaar staan alfabetisch gerangschikt. Bij Gastbijdragen worden alleen bijdragen gelinkt aan platen van acts die een volledige vermelding hebben in de Muziekencyclopedie. Dit overzicht is bedoeld als index en biedt daarom geen volledige opsomming. Als muzikanten ook deel uitmaken van de bezetting van een band die in de encyclopedie staat, zijn de discografische gegevens terug te vinden bij de desbetreffende band.

Foto's Fungus

Audio/Video Fungus

Video Fungus

Popfestival van het Neder...
Popfestival van het Nederlandse lied (1976)
Heeft u ongewenste inhoud gesignaleerd? Maak hier melding van.
Popfestival van het Nederlandse lied (1976)

Alle video's

Zelf audio of video toevoegen

Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer