Akoestische groep rond showman Jan O., die zich sterk laat inspireren door het Franse lied, patchanka en andere mediterrane stijlen.
Jan Obbeek
zang
Antal Steixner
drums
Alain Labrie
gitaar
Geert Verhaar
accordeon
Arie Van Duyvenvoorde
contrabas
Akoestische groep rond showman Jan O., die zich sterk laat inspireren door het Franse lied, patchanka en andere mediterrane stijlen.
Jan Obbeek
zang
Antal Steixner
drums
Alain Labrie
gitaar
Geert Verhaar
accordeon
Arie Van Duyvenvoorde
contrabas
Wilma Paalman
zang
Halverwege de jaren tachtig is Jan O. de frontman van La Peste, een TC Matic-achtige wave-band uit Leiden. Na het verschijnen van de mini-lp Are You For Real treedt La Peste veelvuldig op in het clubcircuit. Daarnaast zingt hij in Histoire d'O, een kwartet dat smartlappen, drankliederen en chansons brengt. In 1986 doet Obbeek op basis van een tape van La Peste mee aan de Grote Prijs van Nederland met een groep genaamd Jan O. En De Winnaars Van De Grote Prijs '86 Peste. In 1987 doet hij opnieuw mee met Jan O. En De Zeven Dwergen. Het levert hem geen beker maar wel veel publiciteit op. Later duikt hij ook op in Heidecker (halve finale Grote Prijs 1988) en Gratis Bier.
Jan O. richt samen met (flamenco)gitarist Alain Labrie en contrabassist Arie Van Duyvenvoorde (ex-Mimicris, -Loos Ensemble, -Timbuktu) de formatie Les Charmeurs op. Ook met deze band doet hij mee aan de Grote Prijs van Nederland. Men komt niet verder dan de halve finale. Wel wordt de demo van de groep aan het eind van het jaar door Music Maker uitgeroepen tot Demo Van Het Jaar.
Loos Ensemble Mimicri Timbuktu
Al snel is er interesse vanuit de platenindustrie en treedt de groep ook regelmatig op. De organisatie van De Grote Prijs vraagt of de band weer meedoet. Obbeek weigert, omdat Les Charmeurs het concours niet meer nodig hebben.
In 1992 verschijnt met Allez Hop & Tralala de eerste cd van Les Charmeurs. De plaat wordt zeer positief ontvangen en wordt ook in België en Frankrijk uitgebracht. De single (Je Veux Etre) Ta Culotte schopt het tot radio-hitje bij het Vlaamse programma Studio Brussel. Dankzij het succes van de plaat en de energieke podiumact groeit Les Charmeurs uit tot één van de meest gevraagde live-acts van Nederland en boert ook goed op de Belgische podia. Les Charmeurs wordt geregeld in één adem genoemd met de Franse groepen Mano Negra en Les Négresses Vertes, die met een enigszins vergelijkbare cocktail succes oogsten. Ook dankzij de teksten van Obbeek trekt de groep de aandacht. Hierin gaan meligheid - (Je Veux Etre) Ta Culotte ("ik wil je onderbroekje zijn") en Cochonne ("zeug"), opgedragen aan TV-presentatrice Leonie Jansen - en diepzinnige, wrange teksten (Il Ne Rest Plus Rien De Moi en Le Vent d'Est) hand in hand.
In januari van 1993 spelen Les Charmeurs op Noorderslag. Obbeek ontpopt zich als een geboren volksmenner en Les Charmeurs komt te boek te staan als een echte feestband. De platen van de groep worden veel gedraaid door Radio Tour de France. Het levert de muzikanten in elk geval een goed gevulde agenda op.
In de zomer geeft Les Charmeurs met veel succes haar eerste optreden in Frankrijk, op het vermaarde Francofolie festival in La Rochelle.
La Nuit… is de titel van de tweede cd van Les Charmeurs. Hierop probeert de band haar imago als feestband te ontstijgen. Het album wordt redelijk ontvangen maar hitsucces zit er wederom niet in. De band speelt opnieuw regelmatig in het clubcircuit, maar het zijn vooral krakers als Ta Culotte en Mayonaise die de zalen tot enthousiasme brengen. Jan O. verlaat Les Charmeurs. De anderen gaan door met Wilma Paalman (ex-Como Boys) als zangeres. Ze probeert in de (feest)huid van de extravagante Obbeek te kruipen, maar als dat niet lukt, gooit de groep het roer om richting serieuzere wereldmuziek en doopt zich om tot het nog minder succesvolle Skizzenbuch. Les Charmeurs is dan voorgoed verleden tijd.
Jan Obbeek duikt in 1998 op in Dierenpark, waar hij samen met Hans van den Burg (Gruppo Sportivo) de zangpartijen voor zijn rekening neemt. Alain Labrie en Antal Steixner zijn samen terug te vinden in de wereldmuziekformatie Da Gaia en de flamencogezelschappen Ley Gitana en Labryénco. Accordeonist Geert Verhaar vindt een stek in de cajunband La Blusa. Contrabassist Arie van Duyvenvoorde maakt vanaf 2002 deel uit van de avant-garde rockband Zwardsick Jam en speelt mee in de band van Dyzack.
Da Gaia Dierenpark Dyzack Labryénco Zwardsick Jam
In de discografie worden alle opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Daarbij beperken we ons tot de titel, het type geluidsdrager, jaar van uitgave of opname, label, overzicht van gastmusici, plus eventuele opmerkingen over de uitgave.
| Type en jaar | CD, 1992 |
| Label | Ariola, 74321-111782 |
| Type en jaar | CD, 1995 |
| Label | Absinthe, 8 31957-2 |
| Type en jaar | CD, 1995 |
| Label | EMI, 8819482 |
| Type en jaar | CDS, 1992 |
| Label | Ariola |
| B-kant | Le Vent d'Est |
| Type en jaar | CDS, 1993 |
| Label | Ariola, 74321 149932 |
| B-kant | Mayo |
| gastmuzikant | Gerbrand Westveen |
| producer | Rob van Donselaar |
| gastmuzikant | Rob Hauser |
| gastmuzikant | Patrick Votrian |
| Type en jaar | CDS, 1993 |
| Label | Ariola |
| Type en jaar | CDS, 1995 |
| Label | EMI, 8720862 |