Rob Hoeke (1939 - 1999)

Overzicht

Biografie

Een van de weinige bluesartiesten van Nederlandse bodem die louter door zijn pianospel een groot publiek aan zich heeft weten te binden. Hoeke is door de jaren heen nooit van zijn handelsmerk afgeweken: een even stuwend als elementair boogie-ritme.
Volledige biografie...

Bezetting

Rob Hoeke   piano

Biografie

Een van de weinige bluesartiesten van Nederlandse bodem die louter door zijn pianospel een groot publiek aan zich heeft weten te binden. Hoeke is door de jaren heen nooit van zijn handelsmerk afgeweken: een even stuwend als elementair boogie-ritme.

Bezetting

Rob Hoeke   piano

Overige muzikanten

Pierre van der Linden   drums
Ben de Bruin   gitaar
Inigo Grimbergen   drums
Boris van der Lek   saxofoon
Rini Roukema   drums
Wil de Meyer   gitaar
Hans Lafaille   drums
Eef Albers   gitaar
Martin Zand-Scholten   basgitaar
Ray Kaart   trompet
Frans Hoeke   gitaar, zang
Paul Hoeke   drums
Pim van der Linden   basgitaar
Wim Bitter   gitaar
Jan Vennik   fluit, saxofoon
Paul Lagaay   drums
Kees Kuyper   basgitaar
Toon Segers   basgitaar
Hans Oldenburg   gitaar
Guus Willemse   basgitaar
Herman Deinum   basgitaar
Gerard Biersteker   gitaar
Martin Rudelsheim   drums
JaapJan Schermer   drums
John Schuursma   gitaar
Willem Schoone   basgitaar, zang
Chiel Pos   saxofoon

1959

Rob Hoeke (Haarlem, 9 januari 1939) raakt al op jonge leeftijd gefascineerd door de boogie woogie. Op zijn zeventiende formeert hij zijn eerste Boogie Woogie Quartet, dat naast hemzelf bestaat uit zijn broer Paul Hoeke op drums, Kees Kuypers op bas en Wim Bitters op gitaar. Met dit gezelschap behaalt Hoeke in 1959, 1960 en 1962 de tweede plaats tijdens het Loosdrecht Jazz Concours in de categorie old style jazz.

1963

Het succes op loosdrecht resulteert in een platencontract met Philips.

1964

Van het kwartet verschijnt de elpee Boogie Hoogie.

1965

Geïnspireerd door de Britse rhythm & blues-bands als die van Manfred Mann en de Rolling Stones formeert Hoeke een tweede band, de Rob Hoeke Rhythm & Blues Group. Hierin dient de boogie nog slechts als basis voor een mix van blues en beat. De Rhythm & Blues Group wint het al snel in populariteit van het Boogie Woogie Quartet, hoewel Hoeke ook in die hoedanigheid platen blijft maken. Hoeke verwerft ook faam over de grenzen. Zo speelt hij als voorprogramma tijdens de eerste tournee van de Rolling Stones door Zweden en leert hij mondharmonica spelen van Brian Jones.

1966

Ook de platen van de groep doen het goed. De singles Margio en When People Talk worden hits.

1967

Het album Save Our Souls ('67), een plaat vol rauwe rhythm & blues, verwerft al snel de status van nederpopklassieker. De single What Is Soul is een bescheiden hit.

1968

Met Drinking On My Bed, gezongen door zijn neef Frans Hoeke, voegt Hoeke wederom een hit aan zijn oeuvre toe. Celsius 232/b is de opvolger van van Save Our Souls. Robby's Saloon is weer een onvervalst boogie woogie-album. Ook worden er platen in Amerika uitgebracht.

1969

Hoeke is inmiddels een nationale bekendheid met eigen televisie- en radioprogramma's voor de AVRO. Ook in Scandinavië is hij bijzonder populair. Fluitist/saxofonist Jan Vennik brengt onder de naam John Vennick het instrumentale soloalbum Instrumentals For Lovers uit.

1970

Het nummer Down South, dat al jaren op Hoeke's repertoire staat en al eens eerder op single is verschenen, wordt een grote hit.

1971

Met collega-pianist Hein van der Gaag maakt Hoeke het album Four Hands Up. Samen spelen ze op 23 juni in het Belgische Knokke tijdens een BRT-televisieprogramma dat in zeven landen wordt uitgezonden. Aansluitend verzorgt de pianist optredens in Belgie en Duitsland. Everybody Tries, Gettin' Higher, Next world war en That's the boogie zijn de laatste hits van de Rob Hoeke Rhythm & Blues Groep. In de jaren daarop daalt Hoeke's populariteit, omdat hij weigert zijn muziek aan te passen aan de veranderende tijdgeest.

Hein Van Der Gaag

1973

Pogingen om een 'supergroep' te formeren met Harry 'Cuby' Muskee en Eelco Gelling lijden schipbreuk.

Eelco Gelling Harry Muskee

1974

Bij een poging zijn automotor te repareren komt Hoeke's linkerhand in de ventilator terecht. Het kost hem twee vingers. Rob trekt zich terug uit de muziek en start een loopbaan als journalist voor het Haarlems Dagblad.

1975

Ondanks zijn handicap ('ik ben iets minder bij de pinken') gaat Hoeke weer piano spelen en weer platen maken, ondermeer met Alan Price van The Animals. Zijn carrière neemt echter niet meer zo'n vlucht als in de jaren zestig.

1982

De Friese drummer Rini Roukema voegt zich bij de band. Hij speelt mee tot 1986 en voegt zich een jaar later bij de Oscar Benton Blues Band.

Oscar Benton

1989

Hij neemt de overzichts-cd 25 Years Rhythm And Blues And Boogie Woogie op. Ook in het buitenland is hij dan weer regelmatig op tournee. Overigens uit Hoeke zich in die periode nogal cynisch over zijn loopbaan: 'Er zijn zoveel situaties geweest waarin ik bedonderd ben, ik zou daar avonden over kunnen vertellen.' Ondertussen speelt hij weer zo'n 120 keer per jaar in binnen-en buitenland.

Hein Van Der Gaag

1993

Hoeke richt samen met de pianisten Rob Agerbeek en Jaap Dekker The Grand Piano Boogie Train op, waarmee hij in de daarop volgende jaren in de theaters optreedt met de programma's Boogie On The Move en Blues & Boogie Movin' On. Tevens verschijnt de single Hit The Red Zone die hij maakt met de rockgroep Normaal. De pianist is hij een graag geziene gast op blues- en jazzfestivals in Indonesië, Amerika, China en Joegoslavië.

Jaap Dekker Rob Agerbeek

1999

In de zomer van 1999 wordt bij Rob Hoeke maagkanker geconstateerd. Op 22 augustus geeft hij een emotioneel afscheidsoptreden in café Langs De Lijn in Bussum. Gastspelers daarbij zijn onder meer Herman Brood, Harry 'Cuby' Muskee, Eelco Gelling, Kaz Lux en Jan Akkerman. Met o.a. zijn zoons Ruben Hoeke (gitaar) en Eric (drums) neemt Hoeke nog een cd op. Op 6 november overlijdt hij in zijn woonplaats Krommenie. Zoon Ruben Hoeke vormt enkele jaren later samen met Boris van der Lek de Ruben Hoeke Bluesband.

Discografie

In de discografie worden alle opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Daarbij beperken we ons tot de titel, het type geluidsdrager, jaar van uitgave of opname, label, overzicht van gastmusici, plus eventuele opmerkingen over de uitgave.

Foto's