The Cats (1965 - 1994)

Overzicht

Biografie

Volendamse popgroep met sterke meerstemmige vocalen, die met een lawine aan hits de term palingpop tot een begrip maakt in Nederland en ver daar buiten.
Volledige biografie...

Bezetting

Arnold Muhren   basgitaar
Jaap Schilder   gitaar, piano
Cees Veerman   gitaar, zang
Theo Klouwer   drums
Piet Veerman   gitaar, zang

Biografie

Volendamse popgroep met sterke meerstemmige vocalen, die met een lawine aan hits de term palingpop tot een begrip maakt in Nederland en ver daar buiten.

Bezetting

Arnold Muhren   basgitaar
Jaap Schilder   gitaar, piano
Cees Veerman   gitaar, zang
Theo Klouwer   drums
Piet Veerman   gitaar, zang

Overige muzikanten

Piet Keizer   gitaar

1965

De prehistorie van The Cats ligt in de groepen Everly Kosters (Piet Veerman, Jaap Schilder), Sputniks (Cees Veerman) en Electric Johnny & His Skyriders (Cees Veerman, Arnold Muhren), waar de individuele leden, o.a. in parochiezaaltjes, hun muzikale loopbaan starten. The Mystic Four en The Blue Cats effenen het pad voor The Cats, die in 1965 de eerste van een lange reeks singles uitbrengt. Jukebox verschijnt op een Amsterdams label, maar wordt geen hit. De groep zit niet bij de pakken neer, doet mee aan een talentenjacht van Radio Veronica en sleept een platencontract in de wacht bij het Imperial-label, dat in deze jaren goed boert met Nederlandse artiesten.

1966

De eerste hit scoort The Cats eind 1966 met het nummer What A Crazy Life.

1968

The Cats laten de amateurstatus achter zich. Tot nu toe halen de singles van The Cats de top tien (net) niet. Daar komt in de zomer van '68 verandering in. De Volendammers scoren in 6 1/2 jaar maar liefst 16 top tien hits, te beginnen met de nr. 2 hit Times Were When. Het succes wordt toegeschreven aan de veranderde muzikale stijl. In de begintijd zijn The Cats nog als ruig omschreven. Nu focussen de Volendammers meer op melodieuze composities waarin de attractieve (samen)zang een prominente rol speelt. De orkestarrangementen van de populaire ballades zijn van Wim Jongbloed. The Cats spelen in deze tijd een belangrijke rol in de verspreiding van de palingsound, een term die wordt gelanceerd door de toonaangevende Nederlandse dj Joost den Draaijer. Andere groepen die in dit lokale genre worden ingedeeld zijn BZN, Canyon, Jen Rog, Left Side, Next One en ook George Baker Selection, Ferrari en Classics hoewel deze laatste drie bands niet uit de beroemde vissersplaats komen. The Cats scoren hun eerste nr. 1-hit in de Veronica Top 40 met het door bassist Arnold Muhren geschreven Lea. In het boek '500 nr. 1 hits uit de Top 40' staan The Cats met 5 nr. 1 hits op de gedeelde zesde plaats. Alleen The Beatles, Abba, Queen, Michael Jackson en George Michael scoren in Nederland meer nr. 1 hits.

BZN Canyon Ferrari George Baker Jen Rog Left Side Next One The Classics

1969

Cees en Piet Veerman wisselen elkaar af qua zang. De twee volgende nr. 1 hits Why en Marian zijn eveneens door Muhren geschreven. Het succes van The Cats zorgt in Volendam niet voor absolute verafgoding. Piet Veerman, geciteerd in 500 Nr. 1 Hits Uit De Top 40: "Soms horen we een dag na een optreden op straat opmerkingen als 'Je moet je gitaer maar oppoessen en in de 'aven gooien', of 'Ik weet nog wel een goed tweedehands-gitarenwinkeltje.' Toch zijn de Volendammers wel trots op ons, denk ik."

1970

Wat Arnold Muhren kan, kan Piet Veerman ook. Een nr. 1-hit schrijven. Veermans proeve van bekwaamheid heet Where Have I Been Wrong. Muhren is vanaf dit jaar behalve bassist van The Cats ook eigenaar van een opname-studio in Volendam.

1971

The Cats zijn niet alleen succesvol in Nederland. Dit jaar behalen de Volendammers drie hits in West-Duitsland. Be My Day, Let's Dance en One Way Wind schoppen het tot de top 4. The Cats spreken ook een woordje over de grens getuige Du Bist Mein Zuhaus. Ze zingen zelfs een hele elpee in het Duits. Tijdens tournees in Indonesië (1971) en Suriname (1972) spelen de Volendammers in stadions. De tournee door Indonesië wordt vastgelegd door regisseurs Jan en Rita Huijskens voor een documentaire bij de Vara. Minder succesvol verlopen pogingen om de Engelse en Amerikaanse markt te veroveren.

1972

Niet alles is rozegeur en maneschijn in het Volendamse kamp. Zanger Cees Veerman krijgt problemen met zijn stem en verlaat twee jaar The Cats. Roadie Piet Keizer is zijn vervanger.

1973

Telegraaf-journalist Jip Golsteijn schrijft het boek The Cats - Een Hollands Succesverhaal. The Cats gaan naar de Verenigde Staten om met de Amerikaanse producer Al Capps het album Love In Your Eyes op te nemen.

1974

Love In Your Eyes biedt een mix van palingpop en country, wordt in de VS uitgebracht, maar The Cats slagen er niet om indruk te maken op de Amerikaanse muziekliefhebbers. Een tournee door de Verenigde Staten wordt op het laatste ogenblik afgelast. In Nederland is het met de nr. 1-hit Be My Day weer raak. Niettemin lijkt de groep aan bandmoeheid te lijden. De Volendammers kondigen aan er mee te stoppen. Het optreden in Purmerend op 19 mei lijkt het laatste van The Cats. Ze nemen de tijd om individueel andere wegen in te slaan. Het gevolg: Cees Veerman en later Jaap Schilder komen met solo-albums, die commercieel niet zo succesvol zijn als de groepsplaten.

1975

The Cats steken de koppen weer bij elkaar. Een albumtitel als We Should Be Together spreekt boekdelen.

1980

The Cats beginnen Heintje Davids-gedrag te vertonen. Ze zeggen er weer een punt achter te zetten. Op de begeleidende soundtrack prijkt het nummer The End Of The Show.

1983

Zo'n vaart loopt het niet. De invloed van de televisie doet zich gelden als Veronica een special uitzendt over de Volendammers. Het volk roept om een reunie omdat het een nieuw hoofdstuk wil in The Story Of The Cats. Dat komt er. En een stel hits, zij het dat deze minder groot zijn dan in het roemruchte verleden.

1985

In dit jaar scheiden de wegen van The Cats-musici echt als Piet Veerman de volgende schreden zet op een voor hem uitermate succesvolle solo-carrière. Zelfs een rechtszaak, aangespannen door zijn Cats-companen, weerhoudt hem niet.

1994

Zonder Piet Veerman nemen Cees Veerman, Arnold Muhren en Jaap Schilder met o.a. Jan Akkerman (gitaar) en Flaco Jimenez (accordeon) het album Shine On op. Ditmaal zijn The Cats aanzienlijk minder succesvol dan in de jaren zestig en zeventig. Akkerman claimt trouwens op zijn Internet-homepage dat hij in de jaren zestig op de meeste van de Cats-sessies gitaar speelt, maar er nooit de credits voor heeft gekregen.

2001

Op 8 februari overlijdt drummer Theo Klouwer op 53-jarige leeftijd aan hartproblemen na een levertransplantatie.

2002

EMI brengt een luxe box uit met twee cd's vol hits, een met bijzondere opnamen en een DVD waarop promotiefilmpjes van achttien hits staan. De overgebleven bandleden weigeren echter medewerking aan de compilatie en zijn dan ook niet aanwezig tijdens de presentatie.

2006

The Cats worden op 23 maart benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. De bandleden Cees Veerman, Piet Veerman, Jaap Schilder en Arnold Mühren krijgen de onderscheiding uit handen van de burgemeester van Volendam. De band is bijeen voor een eenmalige reünie en de presentatie van een nieuwe cd en dvd met daarop twee nieuwe nummers die speciaal zijn geschreven door John Ewbank. De verzamelbox Those Were The Days behaalt in juli de gouden status met een verkoop van meer dan 35.000 stuks.

2007

De uit acht Volendamse muzikanten bestaande Tribute To The Cats Band brengt in juli een eerste single uit: Walking In The Rain, opgenomen in de studio van Arnold Mühren. Het plaatje bevat ook een liveuitvoering van het Cats-nummer I Walk Through The Field. In augustus komt van de Tribute To The Cats Band een box met een cd en dvd uit. Een van de bandleden is zanger Piet Schilder uit de band Next One.

Next One

Discografie

In de discografie worden alle opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Daarbij beperken we ons tot de titel, het type geluidsdrager, jaar van uitgave of opname, label, overzicht van gastmusici, plus eventuele opmerkingen over de uitgave.

Foto's