Uit Deventer afkomstige groep die met een combinatie van Amerikaanse seventies rock en Britse noisepop vooral over de landsgrenzen erkenning vindt. Geniet een tijdlang veel krediet in het independent circuit van Engeland en Amerika, maar een echte doorbraak blijft uit.
Esther Sprikkelman
zang
Harry Otten
gitaar
Petra Van Tongeren
basgitaar
Leon Morselt
drums
Uit Deventer afkomstige groep die met een combinatie van Amerikaanse seventies rock en Britse noisepop vooral over de landsgrenzen erkenning vindt. Geniet een tijdlang veel krediet in het independent circuit van Engeland en Amerika, maar een echte doorbraak blijft uit.
Esther Sprikkelman
zang
Harry Otten
gitaar
Petra Van Tongeren
basgitaar
Leon Morselt
drums
The Nightbloom vindt zijn oorsprong in de muziekscene rondom Het Burgerweeshuis te Deventer. De vier bandleden laten zich inspireren door Engelse bandjes die in hun thuisland 'shoegazers' worden genoemd. 'Shoegazers' communiceren tijdens optredens nauwelijks met het publiek en staren voornamelijk naar de puntjes van hun schoenen. Ook The Nightblooms hebben op het podium een zeer introverte uitstraling. Het genre vindt in Nederland verder nauwelijks navolging en wordt door de Nederlandse muziekpers niet serieus genomen. Go Eliza is de eerste single van de groep.
Het nummer Crystal Eyes komt terecht op de compilatie-LP Let's Have A Picnic (Noet Lachten Records, het Bredase label van de band Four One & Only's). Deze plaat belandt bij BBC DJ John Peel die de band in zijn uitzending oproept vooral meer materiaal te zenden. Het levert de groep een Peel-sessie op, interviews in toonaangevende muziekbladen Melody Maker en New Musical Express, een item in het TV-programma Transmission en een optreden als voorprogramma in Engeland van een uitverkocht concert van de Britse groep Ride.
De single Butterfly Girl verschijnt bij het Britse label Fierce Recordings. Morselt en Otten verhuizen naar Utrecht waar Sprikkelman en Van Tongeren al een tijdje een woning delen.
In januari wordt het eerste album in twee dagen opgenomen en technisch begeleid door Steve Gregory van de Britse band Pooh Sticks. The Nightblooms tekenen een contract met het Britse Fire Records. Door de langdurige onderhandelingen met Fierce Recordings duurt het lang voordat het titelloze debuutalbum uitkomt. De plaat laat invloeden horen My Bloody Valentine en Dinosaur Jr. De plaat vindt met name in Engeland en Amerika gretig aftrek. Er worden ongeveer veertienduizend exemplaren van verkocht. Succesvolle buitenlandse tournees volgen, met name in Duitsland en Engeland. In Nederland is nauwelijks belangstelling voor optredens van The Nightblooms.
Voor het tweede album verblijft de band een maand in de studio. De productie is in handen van Steve Gregory. De muzikale invloeden komen nu meer uit de jaren zeventig (ondermeer Fairport Convention) dan van tijdgenoten. De hoestekening van het tweede album is een direct verwijzing naar het album So Far van Crosby, Stills, Nash & Young uit 1974. Voor Amerikaanse tak van het Fire-label doen The Nightblooms een korte tournee door de Verenigde Staten waar de band een cultstatus heeft. Daarna blijft het lang stil rondom de band.
Er verschijnt nog een single, Love Is Gone, waarop dansremixen een stap in een nieuwe richting doen vermoeden. Moe van de muziekindustrie, het gebrek aan waardering en geplaagd door onderlige spanningen gooit de groep er het bijltje bij neer.
Na vijf jaar krijgen Esther Sprikkelman en Harry Otten weer zin om muziek te maken. Veilig vanuit de huiskamer nemen ze onder de naam Safe Home nieuwe liedjes op met hulp van de Brit Steve Mitchell (Pooh Sticks). De eerste single wordt aan het eind van het jaar uitgebracht door het Amerikaanse Sunday Records. De invloeden zijn nog steeds bands uit de jaren zeventig aangevuld met tijdgenoten als het Britse Belle and Sebastian. Sprikkelman maakt ook deel uit van Telefunk, het vervolg op de Cords.
In de discografie worden alle opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Daarbij beperken we ons tot de titel, het type geluidsdrager, jaar van uitgave of opname, label, overzicht van gastmusici, plus eventuele opmerkingen over de uitgave.
| Type en jaar | CD, 1992 |
| Label | Fierce, Fright 058CD |
| Bijzonderheden | ook op LP |
| Type en jaar | CD, 1993 |
| Label | Fire, CD 34 |
| producer | Steve Gregory |
| Bijzonderheden | ook op LP |
| Type en jaar | 7", 1988 |
| Label | Dingo |
| Type en jaar | 12", 1991 |
| Label | Fierce |
| Type en jaar | CDS, 1992 |
| Label | Fire, Blaze 66CD |
| Bijzonderheden | ook op 7" |
| Type en jaar | CDS, 1995 |
| Label | Fire, Blaze 75CD |
| gastmuzikant | Steve Gregory |
| gastmuzikant | The Pylon King |