Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

THE STAMPEDERS

Overzicht | Biografie | Discografie | Foto's | Audio/Video

Periode

1963 - heden

Genre

rock

The Stampeders

Canadees rocktrio met de uit Nederland geëmigreerde Cornelis van Sprang (alias Ronnie King) in de gelederen. De formatie boekt haar grootste successen in het begin van de jaren zeventig met vrolijk getinte meezingers in Creedence Clearwater Revival-stijl als Sweet City Woman en Devil You. In Nederland krijgt de groep vooral ...
Volledige biografie...

Bezetting

Kim Meyer   drums, zang
Cornelis Van Sprang   basgitaar, zang
Rich Dodson   gitaar, zang

Biografie The Stampeders

Canadees rocktrio met de uit Nederland geëmigreerde Cornelis van Sprang (alias Ronnie King) in de gelederen. De formatie boekt haar grootste successen in het begin van de jaren zeventig met vrolijk getinte meezingers in Creedence Clearwater Revival-stijl als Sweet City Woman en Devil You. In Nederland krijgt de groep vooral bekendheid vanwege het behalen van de Edison in 1972 als Meest Belovende Nieuwe Groep en door de Ray Charles-cover Hit The Road Jack, dat in 1976 in Nederland een grote hit is. Na het uiteenvallen van de groep in 1977 houdt Van Sprang zich vooral bezig met zijn eigen televisieshow Playing In The Band voor de Canadese televisie en het schrijven van liedjes voor anderen. In 1998 verschijnt er na vele jaren weer een album in de oude bezetting, gekoppeld aan een uitgebreide reünietoernee door Canada.

1948 - 1955

Cornelis (Kees) van Sprang wordt in de Rotterdamse arbeiderswijk Charlois geboren als zoon van een kapper. Op zevenjarige leeftijd emigreert hij met zijn vader, moeder en broers Miel en Robbie naar het Canadese Calgary, omdat de armoe in Nederland te groot is en er in Canada meer hoop op een goede toekomst is.

1958 - 1961

Als Kees' oudere broer Miel veertien is, vormt die een rock en roll bandje, dat The Black Stones heet. Kees mag er nier niet in meespelen, omdat hij te jong is en hij heeft daar behoorlijk de smoor over in. Wel mag hij de repetities bijwonen en zo raakt hij geïnteresseerd in de rock en rollmuziek die in die jaren onder aanvoering van Elvis Presley, Chuck Berry, Jerry Lee Lewis en Fats Domino opbloeit. Wanneer Kees elf jaar is, krijgt hij een tweedehands gitaar van vader Van Sprang, die het instrument voor twintig gulden van een collega-kapper heeft overgenomen.

1962

Kees leert gitaar spelen en begint zijn eerste bandje, dat luistert naar de naam The Echo's en waarvan zijn broer Miel ook deel uitmaakt. Het repertoire bestaat bijna uitsluitend uit rock en roll-klassiekers. Na een tijdje vindt Kees dat de groep wat 'moderner' moet worden en de naam wordt veranderd in The Echo Tones, waarin vooral plaats is voor instrumentals in de stijl van The Shadows.

1963 - 1965

Via Miel komt de groep in contact met Mel Shaw, die deel uitmaakt van The Mascarades, een groep die optreedt met maskers op en in dezelfde tijd is opgericht als de Nederlandse variant hierop: ZZ & De Maskers. Mel Shaw doekt zijn eigen bandje op om fulltime manager van The Echo Tones te worden. De naam wordt veranderd in The Paintbrushes en er wordt opgetreden in lichtgevende pakjes, compleet met sombrero's. Rond 1965 zijn The Paintbrushes de absolute topgroep van Calgary. De eerste single, Low Down Guitar, die met behulp van Floyd Sneed (die in de jaren zeventig bekendheid zal krijgen in de formatie Three Dog Night) is opgenomen, wordt in Westelijk Canada een behoorlijke hit, maar doet in de rest van het land praktisch niets. Wanneer The Paintbrushes uit elkaar valt, besluit Kees door te gaan, aangevuld met de uit The Rebounds afkomstige gitarist Rich Dodson en drummer Kim Meyer. De naam wordt veranderd in The Stampeders, vernoemd naar de plaatselijke football club. Op het Sotan-label verschijnt de eerste Stampeders single House Of Shake/Don't Look At Her.

ZZ en de Maskers

1966 - 1967

The Stampeders verhuizen, samen met manager Mel Shaw, van Calgary naar Toronto, omdat de omstandigheden voor muzikanten daar beter zijn. De band bestaat dan uit zes mensen. Naast Kees en Miel van Sprang, die zich de artiestennamen Ronnie King en Van Louis aanmeten, bestaat The Stampeders uit gitarist Rich Dodson, drummer Kim Meyer (die zich Kim Berly noemt), zijn zingende broer Al Meyer (alias Race Holiday) en bassist Brendan Lyttle. Hoewel de meeste groepsleden onder de 21 jaar zijn en wettelijk geen alcohol mogen nuttigen, weet de groep toch veelvuldig in café's en clubs in de grote steden op te treden.

1968

Het eerste succes voor The Stampeders komt met de single Morning Magic, die opgenomen is in New York en uitgebracht wordt door het kleine Caravan-label. Hoewel de single niet massaal verkoopt, krijgt de band toch een BMI (Broadcast Music Incorporated) Award. Platenmaatschappij MGM raakt hierdoor geïnteresseerd. De single Be A Woman is hiervan het gevolg. De muziek op deze single is ingespeeld door studiomuzikanten. Slechts de vocalen zijn afkomstig van de groepsleden zelf. Ontevreden over deze gang van zaken verlaten Brendan Lyttle, Miel van Sprang en Al Meyer de groep aan het eind van het jaar. The Stampeders zijn vanaf nu een driemansgroep bestaande uit Cornelis van Sprang (Ronnie King), Kim Berly en Rich Dodson. In deze bezetting zal de groep haar grootste successen oogsten.

1969 - 1970

Op het Melbourne-label verschijnt de single Cross-Walk, die de aandacht trekt van Quality Records, een grote Canadese platenmaatschappij. Gedurende de zomer van 1970 duikt de groep de studio in om een eerste album op te nemen. Carry Me, de eerste single van deze sessie, reikt hoog in de Canadese hitparade en behaalt de goud-status.

1971

Vanwege het succes van de single in Canada krijgen The Stampeders van Quality Records de gelegenheid het album af te laten ronden door hun favoriete producer Terry Brown. Het album Against The Grain is een groot succes in zowel Canada als de Verenigde Staten. De van het album getrokken single Sweet City Woman haalt de eerste plaats in de Canadese hitparade en reikt tot de achtste positie in de Amerikaanse charts. The Stampeders maken een mix van een op Creedence Clearwater Revival geënte soort countryrock met een hoog meezing gehalte en jaren zestig Beatmuziek. In Nederland weten The Stampeders nog niet door te breken. Het album Against The Grain wordt ook niet in Nederland uitgebracht. The Stampeders krijgen de Juno Awards (de Canadese variant op de Amerikaanse Grammy Awards) uitgereikt voor hun album Against The Grain in de categorieën Beste Vocale en Instrumentale Groep, Beste Producer, Beste Single en Beste Songschrijver. Aan het einde van het jaar toert de groep voor het eerst door Europa.

1972

Op instigatie van platenmaatschappij EMI, die de Britse distributie voor haar rekening neemt, toert de groep door Engeland. De Engelse groep Dave Clark Five heeft op dat moment met Sweet City Woman een hit in de Engelse hitlijsten en maait als het ware het gras voor de voeten van The Stampeders weg. In Canada, Amerika en in Engeland verschijnt het tweede album Carryin' On. Samen met de Britse rockband Steam Hammer wordt er getoerd door Nederland, Duitsland en Frankrijk. In Nederland, waar op dat moment nog geen albums van The Stampeders verschenen zijn, ontvangt de groep een Edison als Meest Belovende Nieuwe Groep. Reden voor EMI-Bovema om voor de Nederlandse markt een compilatie van de eerste twee albums uit te brengen, simpelweg Stampeders getiteld, gekoppeld aan de maxi-single Wild Eyes. Half september zijn The Stampeders in een half uur durende special op de Nederlandse televisie te zien. In het najaar toert de groep door Japan.

1973 - 1976

The Stampeders, die in eigen land echte helden zijn, krijgen aldaar hun eigen televisieshow, Playing In The Band. Grote populariteit weet de groep echter buiten Canada nauwelijks nog te halen. Dit verandert met de Ray Charles-cover Hit The Road Jack in 1976. In Nederland wordt het een grote hit met een zesde positie in de hitparade. De elpee Hit The Road haalt in Nederland de albumlijsten niet.

1977

The Stampeders geven er de brui aan en de groepsleden gaan zich afzonderlijk op andere dingen storten. Ronnie King heeft zijn eigen televisieshow en schrijft daarnaast ook liedjes voor anderen, Kim Berly houdt zich tevens bezig met het schrijven van liedjes voor anderen en Rich Dodson richt zich op producerswerk, alsmede op zijn eigen platenlabel Marigold.

1991

The Stampeders krijgen een plek in de Alberta Recording Association's Hall Of Fame.

1994

Rich Dodson en Kim Berly krijgen een plek in de Socan Songwriters Hall Of Fame voor hun composities Sweet City Woman, Carry Me en Oh My Lady en The Stampeders worden toegelaten tot de Calgary Rock Hall Of Fame voor hun bijdrage aan de Canadese rockmuziek.

1995

Van Rich Dodson verschijnt het solo-album Secret Hits, die door de Noord-Amerikaanse pers genadeloos neergesabeld wordt.

1998

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ook The Stampeders besluiten het samen in de oude bezetting nog eens te proberen. Een Canadese reünie-toernee, vergezeld van het gloednieuwe album Sure Beats Working, voert de groep langs 130 podia in het gehele land.

1999

Op Rich Dodson's eigen Marigold-label verschijnen de Greatest Hits Vol. I en II met daarop alle hitsingles uit de hoogtijdagen 1971-1976.

Discografie The Stampeders

In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Meerdere uitgaven binnen hetzelfde jaar staan alfabetisch gerangschikt. Bij Gastbijdragen worden alleen bijdragen gelinkt aan platen van acts die een volledige vermelding hebben in de Muziekencyclopedie. Dit overzicht is bedoeld als index en biedt daarom geen volledige opsomming. Als muzikanten ook deel uitmaken van de bezetting van een band die in de encyclopedie staat, zijn de discografische gegevens terug te vinden bij de desbetreffende band.

Audio/Video The Stampeders

Er is nog geen audio- of videomateriaal aanwezig.
Zelf audio of video toevoegen

Zelf audio of video toevoegen

Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer